Uitgelicht: Cornelia de Lange

Cornelia Catharina de Lange (1871-1950) was hoogleraar kindergeneeskunde. Als arts was ze ‘in de eerste plaats clinica’ en pas in tweede instantie wetenschappelijk onderzoeker. Ze geloofde meer dan veel collega’s in de genezende kracht van het lichaam zelf. In haar houding tegenover zowel haar vak als haar vrouwelijke beroepsgenoten was ze, in de woorden van een collega,‘een baanbreekster zonder te breken’. Internationaal leeft ze voort in de naam van het syndroom dat ze in 1933 voor het eerst beschreef en waarvan de Duitse kinderarts Winfried Brachmann in 1916 al enige symptomen had genoteerd: het syndroom van Brachmann-de Lange of van Cornelia de Lange (‘CdLS’).

Nieuwsgierig? Lees haar lemma!

In het kader van het Johanna Westerdijkjaar lichten we in februari elke werkdag een vrouw uit die haar sporen heeft nagelaten in de wetenschap, van bèta's tot alfa's.